Czy życie poza miastem może zmienić sposób, w jaki piszemy o relacjach między ludźmi?
Urodzona w Łodzi, przy ulicy Spornej, autorka zachowała związek z miejskim dziedzictwem XIX wieku. Ten punkt startowy pokazuje jej wrażliwość na historię i przestrzeń. Jednak z czasem poszukiwała ciszy.
Decyzja o przeprowadzce na wieś była świadoma. Szukała kontaktu z naturą i tempa życia sprzyjającego pracy twórczej.
W swoich tekstach analizuje mechanizmy tworzenia tożsamości i rolę otoczenia w życiu współczesnych kobiet. Jej dom stał się miejscem, gdzie może w pełni skupić się na pisaniu.
Kluczowe wnioski
- Autorka wychowała się w historycznej części Łodzi.
- Przeprowadzka na wieś wynikała z potrzeby spokoju.
- Otoczenie wpływa na tematy jej twórczości.
- Dom to przestrzeń sprzyjająca koncentracji i pracy.
- Wybór miejsca zamieszkania jest elementem świadomej strategii życiowej.
Manuela Gretkowska gdzie mieszka i jak wygląda jej dom
Ten dom powstał w roku, gdy na świat przyszła Pola, i od tej chwili pełni rolę rodzinnego azylu.
To drewniany dworek bez kątów prostych. Podłogi mają charakterystyczne skrzypienie. Wnętrza zaplanowano z dokładnością co do centymetra przez autorkę i jej partnera Piotra.
Podczas pierwszej nocy rodzina zmierzyła się z awarią bojlera i zalaniem piętra. To trudne doświadczenie szybko stało się częścią historii domu.
Pod podłogą pojawiła się kuna; jej tupot Pola początkowo myliła z odgłosem biegnącego strusia. Przyroda i drobne niespodzianki wpisują się w życie z dala od miejskiej polityki.
Główne cechy miejsca:
- brak strychu—mniej zbędnych przedmiotów;
- specyficzna konstrukcja—dworek kołysze się przy silnym wietrze;
- funkcjonalne wnętrza zamiast pałacowych przestrzeni;
- gotowość do nagłej ewakuacji—autorka przyznaje, że opuściłaby dom w pięć minut.
| Element | Opis | Rok / Wiek | Wpływ na codzienność |
|---|---|---|---|
| Typ budynku | Drewniany dworek | rok budowy zgodny z narodzinami córki | przytulność i prostota |
| Konstrukcja | brak kątów prostych, kołysanie | kilka lat używania | specyfika podczas wiatru |
| Wnętrza | projekt dla funkcjonalności | zaplanowane co do centymetra | praktyczne rozwiązania dla rodziny |
Wpływ natury na codzienność i twórczość pisarki
Źródełko za ogrodem odmieniło codzienność, bo rów melioracyjny nie wysycha nawet w mroźne miesiące. Ten stały strumień dźwięku wpływa na rytm pracy i odpoczynku.

Jaszczurka, nazwana Jadzią, pojawia się regularnie pod progiem. To mały znak powtarzalności, który autorka zapisuje w pamięci. Co roku jesienią, dokładnie o 23:15, pająk przychodzi do kominka, by ogrzać się w cieple.
Pola wrzuciła kiedyś do rowu gumową kaczuszkę. Lokalne kaczki zaczęły traktować ją jak własne pisklę, co stało się anegdotą rodzinną i inspiracją do refleksji o trosce i przynależności.
Potrzeba kilku lat, by sprawnie rozpalać kominek jedną zapałką. To stały rytuał. Kontakt z naturą daje pisarce spokój po latach intensywnej pracy i pozwala obserwować cykle życia.
| Element przyrody | Objaw | Częstotliwość | Wpływ na twórczość |
|---|---|---|---|
| Źródełko | ciągła wilgoć w rowie | przez cały rok | stałe tło dźwiękowe, inspiracja opowieści |
| Jaszczurka Jadzia | pojawia się pod progiem | regularnie | symbol cykliczności i przemijania |
| Pająk przy kominku | wejście o 23:15 | co roku | narracyjny motyw rytuału |
Ta bliskość natury wpisuje się w historia życia autorki. Woda, zwierzęta i proste rytuały pomagają zachować równowagę i pogłębiać obserwację świata.
Wspomnienia z dzieciństwa a dzisiejsze wybory życiowe
Wspomnienia z łódzkiego podwórka żyją w jej tekstach i wpływają na wybory, które podejmuje dziś. Zabawy do późnych godzin, kury pod oknem i brama kamienicy stworzyły matrycę pamięci.
Ojciec — wychowany na majątku pod Toruniem — pojawiał się z opowieściami, które bywały jednocześnie groźne i zabawne. Jego wyprawy oraz wizyty w łaźni tureckiej na ulicy Zachodniej utkwiły w pamięci jako rytuały oczyszczenia.

Traumy z przeszłości, jak polowania ojca czy dziwne wierzenia sąsiadek, mieszają się z obrazem rozmów z Dzieciątkiem Jezus w bramie. Ta mieszanka stworzyła historię, która tłumaczy dziś wybór domu i priorytety w życiu.
- Wychowanie przy zwierzętach pod oknem zbudowało pragnienie własnego ogrodu.
- Doświadczenia z dzieciństwa wpłynęły na sposób myślenia o miłości i relacjach kobiet.
- Dziś decyzje o domu i codziennych rytuałach wynikają z tej wczesnej narracji.
Filozofia życia w zgodzie z własnymi potrzebami
Autorka postawiła na rzemiosło i bliskość, traktując dom jako laboratorium życia. To podejście łączy praktyczne umiejętności z troską o rodzinę i własne tempo pracy. W ten sposób kształtuje swoje życie bez podporządkowania się modnym schematom.
Pisarka skończyła kurs kładzenia kafelków i ozdobiła drzwi techniką decoupage z wizerunkiem renesansowej Madonny. W książce „Miłość po polsku” opisuje, jak budujemy dom w sobie, nie tylko na planie. Praca przy stole kuchennym zastępuje jej gabinet.
Propaguje niezależność finansową dla kobiet, bo uważa, że życie wyłącznie z pracy umysłu jest ryzykowne. Jej postawa to świadomy sprzeciw wobec pustych debat o politykach zamiast realnych umiejętności. Zachęca do odwagi i działania, by na końcu życia żałować jak najmniej.

Pisze o świadomym stylu życia, macierzyństwie i pielęgnacji urody. Na blogu łączy praktyczne porady z uważnym podejściem do codzienności, inspirując czytelniczki do dbania o siebie i najbliższych.
